Appartementen met dorpskarakter

Een appartementengebouw dat zich naar de maat van het dorp voegt. Twee topgevels breken het volume op, zodat het vanaf de straat leest als twee huizen naast elkaar in plaats van een blok.

De gevel is opgezet met een doorlopende plint en daarboven twee kappen met een steile helling. Die verhouding komt van de bestaande bebouwing in de straat; daardoor valt het gebouw niet uit de rij, ook al zitten er meer woningen in dan bij de buren.

Elk appartement heeft een eigen buitenruimte aan de voorzijde. De balkons liggen terug in de gevel in plaats van eraan gehangen, wat de gevel rustig houdt en de bewoners meer beschutting geeft.

Twee topgevels in plaats van een blok

Het volume is opgedeeld in twee delen met elk een eigen steile topgevel. Daardoor leest het vanaf de straat als twee panden naast elkaar.

Het gebouw wordt er niet kleiner van, maar wel anders geteld. Je ziet twee huizen met een kap, en dat is de maat waarop een dorpsstraat is opgebouwd.

De helling komt uit de straat

De dakhelling en de breedte van de gevels zijn afgeleid van de bestaande bebouwing in dezelfde straat. Dat is geen stijlkeuze maar een meting.

Daardoor valt het gebouw niet uit de rij, ook al zitten er meer woningen in dan bij de buren. Wie de verhoudingen overneemt, mag van de rest meer afwijken.

Balkons in de gevel

De balkons liggen terug tussen de gemetselde penanten in plaats van aan de gevel te hangen. De contour van het gebouw blijft daarmee strak.

Voor de bewoner is het verschil groter dan voor de voorbijganger. Een balkon dat in de gevel ligt staat uit de wind en kijkt niet van alle kanten in, en wordt daardoor vaker gebruikt.

Een doorlopende plint

Onderlangs loopt een plint door die de twee delen met elkaar verbindt. Zonder die band zouden de twee topgevels uit elkaar vallen in twee losse gebouwen.

Dat is de balans die bij dit type opgave steeds terugkomt: genoeg verdeling om de maat van de straat te halen, en genoeg samenhang om een gebouw te blijven.